Psychoterapia i pomoc psychologiczna

pomoc psychologiczna, pomoc psychologiczna poznań

Świadczymy pomoc psychologiczną w naszej poznańskiej pracowni

Na początku zapraszamy na konsultację psychologiczną – jest to pierwsze spotkanie polegające na wstępnej konceptualizacji problemu i zebraniu informacji o trudnościach, celach, potrzebach zgłaszającej się osoby. W czasie konsultacji psycholog zaproponuje dalszą formę pracy (np. psychoterapię indywidualną / par / rodzinną, edukację, konsultację u lekarza).

przedwio

Psychoterapia / pomoc psychologiczna będą pomocne, jeżeli doświadczasz:

  • trudności w nawiązywaniu i utrzymywaniu związków, przyjaźni,
  • trudności w relacjach partnerskich, małżeńskich, rodzinnych, w relacji z dzieckiem,
  • poczucia pustki, samotności,
  • niskiego poczucia własnej wartości,
  • problemów związanych z nieśmiałością,
  • intensywnych, przeszkadzających Ci w codziennym życiu emocji: złości, lęku, smutku, żalu, wstydu, poczucia winy,
  • cierpienia, bólu związanego ze stratą, żałobą, rozstaniem,
  • problemów dotyczących życia zawodowego (m. in. podejmowanie decyzji, poszukiwanie swojego miejsca, relacji ze współpracownikami, wypalenie zawodowe, wyznaczanie i realizowanie celów),
  • wysokiego poziomu stresu,
  • braku motywacji i energii do pracy, nauki,
  • trudności związanych z okresem ciąży i połogu,
  • apatii, zmęczenia, znudzenia, poczucia bezsensu otaczającej Cię rzeczywistości,
  • problemów dotyczących ciała, związanych m. in. ze snem, odżywianiem, oddychaniem, które mogą mieć przyczyny psychologiczne,
  • gdy czujesz potrzebę rozwoju swojej osobowości w różnych obszarach, chcesz lepiej poznać i rozumieć siebie, a w konsekwencji odczuwać na co dzień wyższy poziom szczęścia i zadowolenia z życia.

Pracujemy także z osobami doświadczającymi trudności związanych z:

  • depresją,
  • zaburzeniami lękowymi (lęk społeczny, lęk uogólniony, lęk paniczny, lęk o zdrowie, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne),
  • zaburzeniami odżywiania,
  • zaburzeniami osobowości,
  • chorobami somatycznymi i psychosomatycznymi.

Swoją pracę poddajemy superwizji. Pracujemy zgodnie z Kodeksem Etyczno-Zawodowym Psychologa.

kw

Pomoc psychologiczna na miarę XXI wieku

Wizyta u psychologa coraz rzadziej jest powodem do wstydu, a my chcemy upewnić Cię w przekonaniu, że jest to powód do dumy. Potrzeba wiele odwagi, by udać się do obcej osoby z zamiarem wyjawienia jej swoich najbardziej ukrytych myśli i lęków. Pomoc psychologiczna, jaką oferujemy, pomaga radzić sobie z własnymi emocjami. Opowiadając o swoich troskach, możesz spojrzeć na nie z innej perspektywy, a przychodząc do nas, jesteś pod bezpiecznymi skrzydłami.
Zapraszamy wszystkich mieszkańców miasta Poznań i okolic!

Zapisy:

Prześlij na adres karolina@pracowniakreska.com swoje imię, nazwisko, nr tel. oraz podaj dni i godziny, w których jesteś dyspozycyjna/y. W odpowiedzi otrzymasz potwierdzenie zapisu wraz z propozycją terminu spotkania. Możesz zapisać się również telefonicznie: 608 489 442

Oprócz sesji w gabinecie istnieje również możliwość umówienia się na sesję poprzez Skype’a lub sesję telefoniczną.

Do poczytania – czym jest psychoterapia poznawczo-behawioralna:

„Małż tworzy perłę z ziarnka piasku. Ziarnko, które dostało się do muszli, uwiera go. Małż tworzy więc gładką, ochronną powłokę wokół ziarnka; dzięki niej czuje ulgę i dyskomfort znika. Tak powstaje piękna perła. Dla małża nieprzyjemne doznanie staje się zaczątkiem czegoś nowego.

Terapia poznawczo-behawioralna dzisiaj jest jedną z najskuteczniejszych i najbardziej popularnych form psychoterapii. Przymiotnik „poznawczy” wiąże się zarówno z pojęciem procesów myślowych, jak i z wiedzą oraz spostrzeganiem. Terapeuci poznawczo-behawioralni podkreślają znaczenie analizy myśli i przekonań związanych z naszymi nastrojami, zachowaniami, doznaniami fizjologicznymi oraz zdarzeniami w naszym życiu. Centralnym założeniem terapii poznawczo-behawioralnej jest pogląd, że sposób, w jaki spostrzegamy dane zdarzenie lub doświadczenie, silnie wpływa na nasze reakcje zarówno w sferze emocji, jak i zachowania oraz fizjologii.”

(źródło: „Umysł ponad nastrojem”, C. Padesky, D. Greenberger)

„Psychoterapia poznawcza wywodzi się z poznawczego modelu powstawania zaburzeń psychicznych. Zakłada się w nim, że wspólną cechą wielu problemów emocjonalnych – a także zaburzeń psychicznych, takich jak depresje, zaburzenia lękowe, zaburzenia odżywiania się – jest występowanie charakterystycznych elementów: myśli automatycznych, schematów i zniekształceń poznawczych, które pośredniczą w utrwalaniu się specyficznych emocji i wpływają na zachowanie.

Keith Dobson i David Dozois wymieniają trzy podstawowe założenia terapii poznawczej:
1. Aktywność poznawcza wpływa na zachowanie.
2. Treści i procesy poznawcze można monitorować i zmieniać.
3. Zmianę behawioralną i emocjonalną można wywołać poprzez zmianę poznawczą.

Skuteczną terapię poznawczą definiuje się jako proces złożony z kilku etapów. Po pierwsze, pacjent musi uświadomić sobie swoje myśli. Po drugie, musi dostrzec, które myśli wiążą się z problematycznymi emocjami i zachowaniami. Następny etap to weryfikacja sądów i zastąpienie dysfunkcjonalnych sposobów myślenia pacjenta bardziej adekwatnymi. Na końcu niezbędna jest informacja zwrotna, które z dokonanych zmian prowadzą do poprawy jakości życia. Ową informację zwrotną pacjent uzyskuje, między innymi, poprzez sprawdzenie nowych przekonań w działaniu.

Terapia behawioralna oparta jest na koncepcji i procesach uczenia się opisanych w behawiorystycznym modelu funkcjonowania psychicznego człowieka. Zgodnie z tym modelem jednostka uczy się zachowań nieprzystosowawczych na podstawie własnych doświadczeń i obserwacji. Zachowania, w tym nieprzystosowawcze, są pochodną wzajemnych oddziaływań między wzmocnieniami i specyficznymi reakcjami na określone sytuacje bodźcowe. Do modyfikacji lub eliminacji niepożądanego zachowania można więc również wykorzystać procesy uczenia się i ich reguły. W psychopatologii istotne jest nie tylko występowanie zachowań niepożądanych, ale i deficyty w obszarze zachowań pożądanych. Terapeuci behawioralni wypracowali techniki i procedury używane do zmiany niepożądanych zachowań i uczenia się zachowań pożądanych. Główne metody terapii to wygaszanie i/lub hamowanie zachowań dysfunkcjonalnych z wykorzystaniem wzmocnień pozytywnych i negatywnych zgodnie z modelami warunkowania klasycznego lub instrumentalnego, a także modelowanie zachowań pożądanych, zakładające proces uczenia się przez obserwację. Testowanie i nabywanie nowych zachowań zazwyczaj odbywa się w realnym życiu pacjenta, ale w przypadku specyficznych zaburzeń także w drodze ekspozycji w wyobraźni. Cele i metody terapii są uzgadniane z pacjentem.”

(źródło: „Psychoterapia poznawczo-behawioralna. Teoria i praktyka” – A. Popiel, E. Pragłowska)

kwiatek
Do poczytania – czym jest EMDR:

Metoda EMDR została opracowana pod koniec lat osiemdziesiątych ubiegłego wieku. Skrót ten pochodzi od Eye Movement Desensitization and Reprocessing czyli Desensytyzacja i przetwarzanie doznań emocjonalnych. EMDR to rodzaj terapii krótkoterminowej, której działanie zostało potwierdzone empirycznie. Metoda ta nie jest jeszcze rozpowszechniona w Polsce, ale zyskuje coraz większą popularność i rozgłos ze względu na swą dużą skuteczność.

EMDR jest ściśle związane z szeroko rozumianą traumą. Ogólnie mówiąc, trauma to trwała zmiana
w psychice, jaka nastąpiła wskutek nagłego, przykrego przeżycia. Jednak tutaj jest ona rozumiana nie tylko jako reakcja na sytuację, która zagraża zdrowiu lub życiu, ale również jako odpowiedź jednostki na powtarzający się wzorzec funkcjonowania, rozstanie, stratę bliskiej osoby itp., o czym należy pamiętać, myśląc o terapii EMDR.

Metoda ta bazuje na traumatycznym wspomnieniu, które zostaje poddane terapii.

Dlaczego konkretne wspomnienie nabiera traumatycznego charakteru?

Za usystematyzowanie wspomnień odpowiada lewa półkula mózgu, w której znajduje się m. in. ośrodek mowy. Jednak w trudnej sytuacji, obciążającej emocjonalnie, informacje często nie są przekazywane do lewej półkuli i pozostają w ciele migdałowatym. W związku z tym, osoba przeżywa owe przykre doświadczenie, ma je stale przed oczyma, jednak nie potrafi o nim mówić ze względu na brak emocjonalnego uporządkowania. Konsekwencją tego procesu jest to, iż wspomnienie danego doświadczenia nabiera traumatycznego charakteru, a to przyczynia się dalej do rozwinięcia zaburzenia lub dolegliwości, widocznych u pacjenta.

Jak EMDR radzi sobie z traumą?

Jak pokazują badania, w fazie snu REM (Rapid Eye Movement), dla której charakterystyczne są marzenia senne oraz szybkie ruchy gałek ocznych, utrwala się w mózgu wszystko to, czego nauczyliśmy się w ciągu dnia, również aspekt emocjonalny ma tu szczególne znaczenie.

Wspomniane szybkie ruchy gałek ocznych stanowią w EMDR kluczową rolę. Terapeuci wykorzystując wiedzę medyczną o pracy mózgu, proszą klienta, by ten podążał wzrokiem za ręką, którą wykonują szybkie ruchy w prawo i lewo. Dzięki temu możliwy staje się dostęp do trudnych przeżyć, usystematyzowanie ich oraz przerobienie na sesji terapeutycznej.

(źródło: www.emdr.org.pl)